Dat geldt voor managers die bij organisatieverandering moeten uitdragen waar de organisatie heen gaat, maar ook voor bedrijfsjournalisten die over een project of verandering willen berichten. Pas via levensechte verhalen kunnen de toehoorders zich inleven in de emoties die ermee gepaard gaan.
Hoe kom je zulke verhalen op het spoor? Uit eigen belevenis en ervaring vertellen is natuurlijk het mooist. Maar je kunt ook in organisaties zelf op zoek naar oorspronkelijke en mooie verhalen, die een bepaalde werkwijze of project handen en voeten geven.
Suzanne Tesselaar en Annet Scheringa geven in hun Handboek Storytelling enkele suggesties hoe je dat aanpakt:
- Welke verhalen worden hier verteld aan nieuwe medewerkers? Deze verhalen maken onderdeel uit van het gemeenschappelijke geheugen en vertellen de nieuwe medewerkers vaak hoe mensen in deze organisatie met elkaar omgaan.
- Wat was je mooiste ervaring? Wat is het aangrijpendste wat je in deze organisatie hebt meegemaakt? Stel open vragen, gericht op emoties. Want emoties zijn een essentieel onderdeel van een verhaal: een verhaal roept emoties op of wordt met emoties verteld.
- Is er een speciale bijeenkomst belegd om verhalen op te diepen? Dan kan het een goede manier zijn om deelnemers een voorwerp of een symbool mee te laten nemen,dat in relatie staat tot het thema van de sessie. Waarom juist dit voorwerp?
- Zoek naar narratieve elementen: Wie is de held en wie zijn de helper en de tegenstander? Wat is de ontwikkeling die de held meemaakt? En zit er een wending in het verhaal, waardoor er een moment van inzicht ontstaat? Dit laatste is het belangrijkste kenmerk van een verhaal.
- Geef het verhaal direct een titel. Zo is het gemakkelijk om naar een verhaal te verwijzen. Daarnaast krijgt het verhaal op die manier direct een 'frame' mee; een kapstok die het verhaal betekenis geeft.
0 reacties:
Een reactie plaatsen