Het schrijven van je persoonlijke verhaal heeft bijzondere krachten. Je verhaal krijgt een structuur en mede daardoor krijg je meer grip op de situatie.
Laatst interviewde ik de 25-jarige Joost, die als agent de rellen in Hoek van Holland had meegemaakt. Voor hem een traumatische gebeurtenis, die grote impact had op zijn leven. Hij kreeg het advies om zijn ervaringen van zich af te schrijven. Maar in de wereld waarin Joost leeft – trancemuziek, uitgaan, niet denken maar doen – geldt schrijven als flauwekul.
Toch besloot Joost zijn verhaal op papier te zetten. Daarmee zou hij lotgenoten kunnen helpen die hetzelfde meegemaakt hadden, bedacht hij zich. Ter gelegenheid van mijn interview met hem stuurde hij me het resultaat toe. Het was een huiveringwekkend verhaal, dat mij diep trof.
"Ik wilde hier weg! Ik wilde wakker worden! Ik wilde niet doodgaan!"Het schrijven van je persoonlijke verhaal heeft een bijzondere werking. Talloze wetenschappelijke onderzoeken bevestigen dat schrijven goede resultaten opleveren bij mensen die kampen met psychologische pijn en rouwverwerking. Deelnemers met een traumatische ervaring die dagelijks over hun gedachten en gevoelens schreven, voelden zich na afloop veel beter dan deelnemers die alleen over hun ervaringen gepraat hadden met een hulpverlener.
- Joost in het boek Spoedassistentie Hoek van Holland (uitgave Politie Rotterdam-Rijnmond)
Wat is dat toch, die bijzondere kracht van het opschrijven van je belevenissen? Daar zijn de volgende redenen voor te geven:
- Schrijven geeft een structuur. Vanuit een psychologisch perspectief zijn denken en schrijven twee verschillende dingen. Denken kan wat chaotisch of warrig zijn. Schrijven daarentegen moedigt je aan om een verhaallijn te maken. Je zet een structuur neer, die je helpt om gebeurtenissen in een kader te plaatsen.
- Een geschreven verhaal blijft bestaan. Schrijven helpt je om ideeën en denkbeelden expliciet te maken en vast te leggen. Als een idee op papier staat, bestaat het ook buiten jou zelf. Je eigen gedachten kunnen vervagen en veranderen, maar een tekst op papier blijft altijd dezelfde tekst. Dat helpt je bijvoorbeeld als je na enige tijd de tekst nog eens terugleest.
Ben je bezig om je eigen (levens-)verhaal op papier te zetten of overweeg je om dat te gaan doen? Wil je pijnlijke ervaringen opschrijven of juist je toekomstige leven in kaart brengen? Bedenk dan dat je daarmee niet alleen je persoonlijke verhaal vastlegt - voor jezelf of toekomstige lezers - , maar dat het ook jezelf zal helpen om je gedachten te ordenen en je eigen verhaallijn te ontdekken.
Kortom, een verhaal is de meest natuurlijke en gemakkelijke manier om onze kennis en ervaringen te ordenen. Dat ontdekte ook Joost, die aanvankelijk een grote weerzin tegen het schrijfwerk had. Hij wilde namelijk gewoon verder met zijn leven en verder geen gezeur aan zijn hoofd. Achteraf zegt hij dat het schrijven van dit verslag hem zeer geholpen heeft bij de verwerking van de traumatische gebeurtenis. Die gebeurtenis had namelijk veel meer impact dan hij had voorzien.
Joost heeft meerdere malen de eerste versie aangepast, aangevuld en herlezen. Dat hielp hem om de gaten in zijn geheugen langzaam op te vullen. Bovendien kon hij het verslag naar familie en bekenden sturen. Zo hoefde hij niet telkens opnieuw het pijnlijke verhaal te vertellen. Want als hij er alleen maar over had gepraat had, zou dat verhaal steeds korter zijn geworden.
"Ik weet nooit wat ik ergens over denk.
Totdat ik lees wat ik erover heb geschreven."
- William Faulkner
Verder lezen:
- Structuur aanbrengen in herinneringen
- Een serie anekdotes is nog geen verhaal
- Spoedassistentie Hoek van Holland: boek over dilemma's en doodsnood
0 reacties:
Een reactie plaatsen