Het leven van William Shakespeare spreekt ons na vier eeuwen nog steeds tot de verbeelding. En dat is zeker niet alleen omdat hij beroemde toneelstukken schreef.Williams vader maakte handschoenen van dun leer; zijn moeder kwam van een boerderij in Wilmcote, een dorpje vijf kilometer verderop. Zijn vrouw Ann kwam ook uit een boerenfamilie, waar de meiden 's nachts in de gezamenlijke slaapruimte op een verhoging lagen. Zo genoten ze enige bescherming tegen landarbeiders en ander manvolk, die 's nachts met de vrouwen rommelden. Evengoed verwekte William als 18-jarige jongeman een baby bij de 26-jarige Ann, waarna er getrouwd moest worden.
Het is wonderbaarlijk dat wij dit soort details weten over het leven van een man en zijn familieleden uit de zestiende eeuw. Maar het gaat dan ook over William Shakespeare (1582-1616), die al tijdens zijn leven beroemd werd met zijn toneelstukken en gedichten. Vorige week brachten we een bezoekje aan zijn geboorteplaats Stratford on Avon in Engeland. Daar zijn maar liefst vijf huizen bewaard gebleven, waar hijzelf en zijn verwanten gewoond hebben.
De gidsen in deze huizen grijpen het levensverhaal van de toneelschrijver dan ook aan om meteen het leven van de gewone mensen in de zestiende eeuw uit de doeken te doen. Als we zijn geboortehuis zien en zelf het weggetje lopen naar de boerderij waarin Ann opgroeide, is het niet moeilijk om ons in hun leven te verplaatsen. Het leven van één hoofdpersoon ontsluit daarmee een belevingswereld van een heel Engels dorp.
De Britten zijn er bijzonder goed in om huizen, musea en andere bezienswaardigheden het persoonlijke verhaal tot leven te wekken. Overal tref je gidsen aan, die je spannende verhalen vertellen over de personen die deze plekken eerder bevolkten. En als er geen gids is, dan is het wel een voorstelling met licht, beelden, geluiden en geuren. In het Romeinse badhuis van Bath maak je als bezoeker bijvoorbeeld kennis met een legioensoldaat, die hier gelegerd was in de Romeinse tijd.
Daarmee troffen de Britten doel bij ons als bezoekers, want wij weten bij thuiskomst nog heel wat van deze verhalen te herinneren. Uit wetenschappelijk onderzoek blijkt dat mensen emotioneel veel meer geraakt worden door een individu dan door iets abstracts en groots. Mensen doneren bijvoorbeeld veel meer geld als ze daarmee één mens in nood kunnen helpen dan als er een half volk sterft van de honger. In 1987 doneerden mensen 700.000 dollar om een baby te redden die in een waterput in Texas was gevallen. Het gaat er altijd om of je jezelf met het lot van die ene persoon kunt verbinden.
Dus ben je zelf bezig met het schrijven van een speech? Verzorg je een rondleiding langs een expositie? Of schrijf je een historisch verhaal? Vertel dan net als de vertellers in Stratford on Avon je verhaal vanuit het perspectief van één persoon en raak de toehoorders in hun hart. Shakespeare als toneelschrijver wist daar trouwens alles van.
"De hele wereld is een schouwtoneel en de mensen zijn maar acteurs."
- William Shakespeare
Verder lezen over historische verhalen:
- Dorestad komt niet tot leven
- Geef historici van de toekomst genoeg leeswerk
- Sterke verhalen uit het Nationaal Archief
0 reacties:
Een reactie plaatsen